DÍA 11. Un suave trote

Moi boas! Neste sinxelo blog irei relatando todo os entrenos que vaia facendo e todo o que me vaia pasando de aquí cara a proba dos 100 km Carballiño-Santiago, que se disputará o vindeiro 14 de Marzo. Personalmente é un reto personal, de superación. Levo correndo pouco máis de 2 anos e a evolución foi moi rápida, tanto que agora ata me vexo capaz de facer algo de tal calibre, ou, polo menos, que é o máis importante, de intentalo.

Todo comezou o pasado 25 de Decembro. Tras correr a SinSon10k o día 22, púxenme a entrenar xa con dirección a esos 100 km, sen suprimir os entrenos de calidade, ou de series, algúns días a semana, pero aumentando os kms en xeral, sendo os Domingos os días de maior quilometrada, maiormente por monte ou pista, que será o terreo por onde se correrán os 100 km.

Estamos a día 6 de Xaneiro e foi onte, cando, de todo o tempo que levo correndo (que non é moito, dito sexa de paso) o día que máis quilómetros corrín. Foron, en total, pouco máis de 30 km, coido que en concreto 30,18 km, mesturando un pouco de pista forestal sen ser moi técnico e tamén asfalto. O que máis me está custando, sen dudalo nin un instante, é o de entrenar co chaleco de hidratación, xa que non só hai que entrar canto e como correr, senon tamén cando e canto comer, qué comer, qué beber, pero bueno, pouco a pouco. Non son moito de meter geles e cousas desas ao corpo, pero neses casos, non queda outra, se non queres quedar polo camiño.

Velaquí o percorrido. Principalmente salín da casa e fixen a subida habitual ata o San Antonio. A partir de aí a subida reduce a súa pendente pero sigue sendo ben marcada ata o km 3 máis ou menos. Posteriormente bordeo as antenas, a unha altura de 450 metros aproximadamente e vou parar ao Acibal. Aí decido baixar ata o pobo de Amil seguido de Paraños, todo isto xa en asfalto. Sigo e subo agüeiros e completo o entreno de 30 km baixando ata Campo Lameiro. Por primeira vez tomo dous geles e como primeiro contacto estivo ben. Téñome que acostumar.

Xa Luns, sen ter as pernas cargadas, cousa que me sorprende trala quilometrada de onte, sorprendente e boa, por outra banda. Saio ás 11 da mañá e troto suavemente por Campo Lameiro 2 km ata que decido subir ata a Armonda para posteriormente baixar por Muimenta e volver para a casa, para completar a hora que se me fora asignada. Finalmente, o entreno saleu a 4:32 min/km e 13,52 km en 1h:01. Trote perfecto sen molestia algunha.

De momento, todo vai según o previsto. Previsión de aumentar os quilómetros semanalmente!